Μήνυμα αγανάκτησης του Αντώνη Βαρδή

Η παγκοσμιοποίηση προσπαθεί να ισοπεδώσει τα ήθη , τα έθιμα και την ιστορία μας.
Προσπαθεί να ξεχάσουμε τη σφαγή και τους αιματηρούς διωγμούς των Ελλήνων από τη μικρά Ασία (αν και η Ρεπούση προσπαθεί να το λειάνει το γεγονός , λέγοντας ότι έφυγαν με τη θέληση τους),τη σφαγή και γενοκτονία των Ποντιων και των Αρμενίων , το 2ο Παγκόσμιο πόλεμο που οι Γερμανοί δολοφόνησαν τόσα εκατομμύρια αθώων ανθρώπων , την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο μας και τον οικονομικό πόλεμο (σύγχρονη γενοκτονία σύμφωνα με τον Ο.Η.Ε.) που αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή .
Έρχεται και το κερασάκι στην τούρτα , προσπαθώντας να μας κάνουν , να ξεχάσουμε , παραπληροφορώντας όλο τον κόσμο ότι το σπίτι των Ολυμπιακών αγώνων είναι η Αγγλία και όχι η Ελλάδα.
Μήπως, μπερδεύτηκε ο Ρόγκ επειδή τα μάρμαρα του Παρθενώνα μας δεν μας τα έχουν επιστρέψει ακόμα;
Όσο για το θέμα που δημιουργήθηκε με τη Βούλα Παπαχρήστου , θα ήθελα να τονίσω και να πω σε αυτούς που την «καταδίκασαν» χωρίς δίκη , ότι εμείς οι Έλληνες είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο ότι έχουμε χιούμορ και ότι είμαστε ο πιο φιλόξενος λαός .
Όσον αφορά το χιούμορ μας , θέλω να δώσω κάποια παραδείγματα: είναι γνωστό ότι λατρεύουμε τους Ποντίους διότι είναι δικοί μας άνθρωποι , πολύ έξυπνοι και βασανισμένοι. Παρ’ όλα αυτά λέμε ανέκδοτα για τους Ποντίους όπως οι Γάλλοι για τους Βέλγους κ.ο.κ Δεν μας έχουν βάλει «Χ» ποτέ, διότι ξέρουν ότι το κάνουμε καλοπροαίρετα.
Για την υποκρισία και τη «δημοκρατικότητα» των πολιτικών , θέλω να τονίσω που είναι και τι έκαναν για να καλύψουν την Ελλάδα όταν διαβάζαμε και βλέπαμε τις υβριστικές χειρονομίες και σχόλια στα Ευρωπαϊκά έντυπα και ΜΜΕ; Δεν προσβλήθηκαν ποτέ; Δεν αγανάκτησαν ποτέ; Γιατί δεν καταδίκασαν δημοκρατικά όλα αυτά τα υβριστικά σχόλια και τις ταπεινώσεις του έθνους μας;
Ένας φίλος μου Έλληνας που ζει στη Γερμανία, μου είπε ότι πήγε με παρέα Ελλήνων να φάνε σε ένα εστιατόριο και ο Γερμανός που θα τους σερβίριζε , τους ζήτησε προκαταβολικά τα χρήματα του γεύματος (δεν είναι ανέκδοτο) .
Όσον αφορά τη φιλοξενία μας : Mέσα στα 10 εκατομμύρια Ελλήνων υπάρχουν 3 εκατομμύρια φιλοξενούμενοι μετανάστες (που αντιστοιχεί στο 30% του πληθυσμού μας και όχι στο 2% που θα έπρεπε). Τους αγκαλίσαμε με αγάπη και τους δώσαμε εργασία, αν και δεν είμαστε πλούσιος λαός (είναι γνωστό πλέον σε όλο τον κόσμο) . Τους φιλοξενήσαμε χωρίς να βαρυγκωμήσουμε, έχοντας 26% ανεργία και βλέποντας χιλιάδες νέους μας να φεύγουν μετανάστες. Επίσης, κάθε φορά που γίνεται ένας Τήλεμαραθώνιος αλληλεγγύης , όλοι μας προσφέρουμε ότι μπορούμε σε διάφορα κράτη (Αιτή, Ουγκάντα, Νιγηρία κτλ) που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από εμάς.
Κάποτε ρώτησα τον πατέρα μου «τι όφελος θα έχει ο Ελληνικός λαός μπαίνοντας στην Ευρώπη» και μου απάντησε ότι οι κυριότεροι λόγοι είναι : «Δεν θα υπάρχει ανεργία , δεν θα ξαναπεινάσουμε , θα έχουμε καλύτερη παιδεία, καλύτερη περίθαλψη και επιτέλους δεν θα παραβιάζουν οι Τούρκοι , τον Ελληνικό χώρο και δεν θα υπάρχει ο φόβος του πολέμου. Η Ευρώπη θα μας παρέχει μια ασφάλεια».

Δεν πρόλαβε να δει τίποτα απ’ όλα αυτά αλλά ούτε και εγώ…
Αντώνης Βαρδής.

Ευχαριστούμε τον κ. Βαρδή για την παραχώρηση των απόψεών του, στη σελίδα μας «Οργισμένοι».

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΤΣΑΚΝΗ, ΣΤΗ ΒΟΥΛΑ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

«Βούλα παιδί μου! Επίτρεψέ μου αρχικά, αυτή την προσφώνηση, γιατί ηλικιακά και μόνο θα μπορούσες να ήσουν. Ο δεύτερος γιος μου άλλωστε, γυμναστής και αθλητής ανήκει κι αυτός στην ΑΕΚ όπως κι εσύ. Εσύ στο τριπλούν, εκείνος στο Handball. Ξέρω...

Επομένως, από πρώτο χέρι και τους κόπους και τον ιδρώτα και τις στερήσεις και την αυτοπειθαρχία, που επιτάσσει τρόπον τινά, ο λεγόμενος επαγγελματικός αθλητισμός.

Καμαρώνω για τις νίκες σας και συμπάσχω με τις λεγόμενες αποτυχίες ή ήττες σας. Μα πάνω απ’ όλα, σας βλέπω σαν παιδιά μου. Όλους σας. Τι ωραίος αυτός ο συναγωνισμός, (το πρώτο συνθετικό της λέξης, δίνει μέγιστη σημασία στο δεύτερο, τον αγώνα-αν με εννοείς) τι ωραία η επιβράβευση των κόπων και τι μεγαλείο η προσπάθεια για υπέρβαση των ατομικών σας ορίων.

Είναι σα να σε ξέρω. Ακούω τον Αναστάση (το γιο μου) να μού λέει «κατέβασα ρολά σήμερα πατέρα» (τερματοφύλακας γαρ) και είναι σαν να ακούω να λες στο δικό σου, «πάτησα τέλεια στο πρώτο μου βήμα μπαμπά.»

Να γυρίζεις στο σπίτι «φορτωμένη» με τον προπονητή σου και να μη μιλιέσαι, ή να έχεις να διηγηθείς κάτι καινούριο απ’ την έτσι κι αλλιώς κοπιαστική σου μέρα.

Όπως γνωρίζω καλά, και την ανάγκη σου να αποφορτιστείς με το αγόρι ή τους φίλους σου. Μετρημένη όμως πάντα, γιατί αύριο, θα πάρεις τον αθλητικό σάκο σου και θα πρέπει στις 8 να είσαι εκεί, όπως κάθε μέρα. Να γυρίσεις, να συμμαζέψεις τα κομμάτια σου, να λύσεις τις όποιες εκκρεμότητές σου, γιατί και το απόγευμα σε περιμένει η δεύτερη προπόνηση.

Τα ξέρω σού λέω…

Θα σου πω και κάτι άλλο. Η πολιτική μου τοποθέτηση είναι δηλωμένη και γνωστή. Ανήκω στην Αριστερά, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Καταλαβαίνεις λοιπόν, όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται, πως τις ίδιες πολιτικές πεποιθήσεις, προσπαθώ να εμπνεύσω στα τέσσερα παιδιά μου. Ο τρόπος της ζωής μου και η καθημερινή μου συμπεριφορά θα τους πείσει όμως, κι όχι τα λόγια και οι θεωρίες.

Πολλές φορές, σ’ αυτό το άγιο και λυτρωτικό μεσημεριανό τραπέζι, ακούγονται τα νέα της μέρας του καθένα και συνήθως τα μικρότερα, έχουν να διηγηθούν ένα αστείο ή ένα ανέκδοτο απ’ το σχολείο. Κι οι μεγάλοι δεν πάνε πίσω. Δεν ξέρω γιατί, το υποθέτω μάλλον, όταν πρόκειται για «μαύρα» ή ρατσιστικά ανέκδοτα, ζητούν άδεια! Πάντα τη δίνω βέβαια, για να υπάρξει αφορμή για κουβέντα εκ των υστέρων και άλλα τα «εγκρίνουμε» ως έξυπνα και άλλα, απλώς ως χαζά.

Να φανταστείς, αυτό που ανάρτησες στο face book, το είχα ακούσει μια μέρα πριν. Κάποιοι γέλασαν, κάποιοι όχι. Δεν έχει σημασία. Όταν ήσουν πιο μικρή,. τα «μαύρα» ανέκδοτα με τη μικρή Ελενίτσα που πεθαίνει, έδιναν κι έπαιρναν. Με τον Αλβανό επίσης…

Παιδί είσαι και κάτι που σού φάνηκε έξυπνο, να το μοιραστείς θέλησες με τους φίλους σου στο φατσοβιβλίο. Κι από δω ξεκινάει το πρόβλημα. Στα μάτια πολλών, υποκριτών ή μη, που ξεπλένουν την ανεπάρκειά τους στη διαπαιδαγώγηση τη νέας γενιάς, παύεις να είσαι ένα νέο έως και αφελές (με την πιο καλή έννοια του όρου) κορίτσι. Γίνεσαι πρέσβειρα του ελληνικού αθλητισμού, γίνεσαι πολιτικό πρόσωπο, γίνεσαι τάχα ο ταχυδρόμος μιας ανεπίδοτης επιστολής στους απανταχού λακέδες των διοργανωτών, των έτσι κι αλλιώς εμπορευματοποιημένων Ολυμπιακών αγώνων. Στην πυρά λοιπόν. Μ’ αυτόν τον τρόπο οι ιεροεξεταστές ξεπλένουν τις αμαρτίες τους και κοιμούνται ήσυχοι, μια και έπραξαν το καθήκον τους…

Ποιοι; Αυτοί οι ίδιοι που εξαπολύουν καθημερινά πογκρόμ διώξεων και συλλήψεων αδιακρίτως; Αυτοί που φτιάχνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης για να μαντρώσουν την ανθρώπινη δυστυχία; Αυτοί που ανέχονται τους ξυλοδαρμούς και τα μαχαιρώματα των αλλοδαπών και καλλιεργούν το μίσος στη διαφορετικότητα; Έτσι είναι μάτια μου.

Ακόμα- ακόμα και στην περίπτωση που υιοθετούσες αυτό το με ή χωρίς εισαγωγικά αστείο, πάλι δεν φταις εσύ. Αυτοί που φταίνε μετατρέπονται σε εισαγγελείς για να αποσείσουν από πάνω τους τον εγκληματικό ρόλο της στρεβλής διαπαιδαγώγησης των αθλητών σε όλους τους τομείς: «Φα’ την», «σκίσε την αράπισσα», «λιώσε τη σχιστομάτα». Τα ξέρεις…

Ζήτησες συγγνώμη. Εμένα με έπεισες. Δεν ξέρω κι ούτε με νοιάζει να μου δείξεις την πολιτική σου ταυτότητα. Δέχτηκες πως έκανες μια αστοχία, πως επέδειξες αφέλεια, άγνοια. Δεν είσαι πολιτικό πρόσωπο, παιδί είσαι. Δικό μου παιδί, δικό μας.

Πήρες το μάθημα: Άλλο μια ιδιωτική κουβέντα κι άλλο μια δημόσια δήλωση. Μετράνε αλλιώς. Έτσι είναι. Υποψιάζομαι όμως πως δεν το εννοούσες. Έλα όμως που κάποιοι θέλουν να κρυφτούν πίσω σου και να πουλήσουν εκ του ασφαλούς, τάχα δημοκρατικές ευαισθησίες, τάχα καθωσπρεπισμό και τάχα Ολυμπιακό πνεύμα…

Να συνεχίσεις με πείσμα και αγάπη σ’ αυτό που κάνεις. Παραδέχτηκες το λάθος σου, ενώ κάποιοι άλλοι συνεχίζουν να εγκληματούν σε βάρος ενός ολόκληρου λαού με τις πιο ρατσιστικές ταξικές επιθέσεις.

Ένας πατέρας ονόματι Διονύσης Τσακνής»
Πηγή Κ.Α.Π.Α

Αναρτήθηκε από τον Αριστοτέλη (Νίκαια)